مطیع امر خدا بودن ویژگی بندگان واقعی

مطیع امر خدا بودن ویژگی بندگان واقعی

به گزارش خبرگزاری فرهنگی، تحلیلی عصر انتظار، قبل از ظهر یک‌شنبه ۸ جدی ۱۳۹۸ خورشیدی، مراسم ختم قرآن‌کریم و فاتحه به مناسبت درگذشت کربلایی سید ناظرحسین جوادی در مسجد و حسینیه‌ی شهداء قلعه‌شهادة واقع غرب کابل برگزار گردید، در این مراسم قرائت آیات کلام‌الله مجید، پیام‌های تسلیت و سخنرانی حجت‌الاسلام سید محمد هادی«هادی» و در پایان حجت‌الاسلام سید جعفرعادلی«حسینی» پیرامون خدمات خاندان بزرگ جوادی و ضروریت صلح سخنرانی نمودند.

رئیس مجمع فرهنگی بقیةالله(عج) در موفقیت انسان های مدام در معرض امتحانات الهی قرار دارند افزود: خداوند بارها ما انسان‌ها را مورد آزمایش قرار می‌دهد و مطیع امر خداوند بودن از ویژگی های بنده واقعی است.

تفصیل سخنرانی حجت‌الاسلام‌والمسلمین سید جعفرعادلی«حسینی» رئیس مجمع فرهنگی بقیةالله(عج) ذیلاً حضور خوانندگان محترم تقدیم می‌گردد.

………………………………

این محفل برگزار است به مناسبت درگذشت مرحوم مغفور کربلایی سید ناظرحسین جوادی مشهور به شیرآقا از بندگان مومنین متعبد، زحمت‌کش و پرتلاش که عزت‌مندانه زندگی نمود و پس از عمری زحمت و تلاش برای به‌دست آوردن روزی حلال، یک دوره مریضی سخت و دشواری را سپری و در سن ۸۴ سالگی دار فانی را وداع گفت و به دیار ابدی پیوست؛ خداوند به آن مرحوم غفران الهی و برای فرزندان، برادر زادگان، خواهرزاده‌ها و دامادان و تمامی بستگانش صبر و اجر جمیل عنایت فرماید.

بدون شک، مرگ یک پدیده همگانی و سنتی از سنت های لایتغیر الهی می باشد. به فرموده قرآن کریم؛  هر موجود زنده جان در این عالم طعم شیرین و ناگوار آن را می چشند: «کُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ…»(۱)  به گفته‌ی شیخ الرئیس بوعلی سینا، مرگ مرحله‌ی از تکامل انسان است و هجرت نمودن از دنیای محدود به عالم بزرگ‌تر و وسیع‌تر نابودی نیست و ما را خداوند آفریده و روزی به سوی او بازگشت خواهیم نمود و این وعده‌ی الهی است: «وَكُنتُمْ أَمْوَاتاً فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ …»(۲)  ما انسان‌ها در این در دنیا با سپری نمودن سختی‌ها، تحمل مصائب و مشکلات روزی به سوی پروردگارمان بازگشت خواهیم نمود: «الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ»(۳)  باید اهل ایمان به دستورات خداوند و دعوت حکیمانه‌ی رسول خدا صادقانه متابعت و اطاعت نمایید زیرا در اطاعت و متابعت انسان از خدا و رسول زندگانی سعادتمند و پیروزی دنیا و رستگاری آخرت وجود دارد یقین داشته باشید خداوند این توان را دارد که بین شما و قلب‌های‌تان تحول ایجاد کند، حساب و دادرسی و معاد نزد خداوند متعال است و این است معنای حقیقی حیات انسان در کلام نور بخش الهی: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا استَجيبوا لِلَّهِ وَلِلرَّسولِ إِذا دَعاكُم لِما يُحييكُم…»(۴)  خداوند ما را خلق نموده تا ثابت نماید کی دراین دنیا عمل خوب و کی عمل بد را انجام می‌دهند: «الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا»(۵)  شیعه و سنی در جوامع روایی از پیامبر گرامی اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) ضمن رساترین پندهای بیدارگر روایت کرده اند: «الدنیا مزرعه الاخره» یعنی دنیا برای آخرت بدانند، دنیا کشتزار آخرت است و هرآنچه که انسان کاشت همان را خواهد دِرو نمود.

این جهان کوهست و فعل ما ندا / سوی ما آید نداها را صدا

چونكه بَد كردی، بترس، ایمن مباش /  زآنكه تخم است و، برویاند خداش

از مکافات عمل غافل مشو /  گندم از گندم بروید، جو زجو

از این‌رو اعمال و افعال كه از طرف خداوند متعال براى بندگان واجب شد دو نحو و دو قسم است يك نحو عمل‌هايى است كه بجا آوردن آن واجب فورى است و يك نحو عمل‌هايى است كه بجا آوردن آن واجب فورى نيست، بعبارت ديگر يك نحو عمل عمل هايى است كه وقت آن مضيق است و يك نحو عمل‌هايى است كه وقت آن موسع است مانند، اينكه كسى براى شما سلام داد، همان ساعت جواب سلام براى شما واجب شد و همان ساعت هم بايد جواب سلام را رد كنيد تأخير جايز نيست و يا اينكه كسى آيه سجده واجب قرآن  را خواند شما شنيديد و يا خودتان آيه سجده را خوانديد واجب است همان ساعت سجده كنيد ويا اينكه شما مال كسى را پيدا كرديد و صاحبش را هم مى شناسيد براى شما واجب فورى است كه آن مال را بصاحبش برسانيد و اگر بدون عذر نگهداريد مسئول خواهيد بود. اين قسم واجبات را، واجبات فورى گويند.

امّا آن قسم واجباتى كه بجا آوردن آن فورى نيست مانند اينكه مثلاً يك روز بجهت مسافرت يا مرض در ماه مبارك رمضان روزه تان را خورده‏ايد وقضاى آن را بايد بگيريد، تا ماه مبارك رمضان آينده براى شما وقت است كه در هر كدام روز خواستيد آن قضا را بعمل بياوريد ويا يك روز نذر كرده ايد روزه بگيريد يا دو ركعت نماز بخوانيد در اين موارد هم تا مدتى كه منجر به مسامحه نكشد تأخير جايز است.

در واجبات فورى ممكن است به يك علّت و مانعى تأخير جايز بوده ويا اصلاً وجوب برداشته شود، مگر دريك واجب فورى كه به هيچ وجه تأخير جايز نبوده و وجوب برداشته نمى شود و آن واجب فورى عبارت است از توبه كردن و بازگشت نمودن بطرف پرور دگار عالم، همان ساعتى كه انسان گرفتار گناهى شد بايد همان ساعت از آن گناه توبه كند و تأخير به هيچ عذر جايز نيست و اگر توبه نكرد ظلم بر نفس خود كرده است. «وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُلئِكَ هُمُ الظّالِمُونَ»(۶)  كسى كه توبه نكند پس آن‌ها ستمكارانند؛ بنابراين تأخير توبه براى انسان خطراتى دارد.

علّت اينكه چرا بعضى از واجبات فورى وبعضى غير فورى است اگر چه عقول ما به تمام مصالح و مفاسد احكام خدا نمى رسد و با اين حال ممكن است در بعضى از احكام  بعضى مصالح و مفاسد بنظر انسان برسد واگرچه مصالح و مفاسد ديگرى هم داشته باشد كه پى به آنها نبرده ايم مثلاً در همين موضوع يعنى واجب فورى بودن توبه مى توانيم بگوييم كه چون تأخير توبه براى انسان خطراتى دارد از اين لحاظ شارع مقدس توبه را واجب فورى قرار داده است.

خطر اوّل اين است كه تأخير توبه باعث سختى توبه است، اگر انسان امروز نتوانست توبه كند فردا بطريق اولى نمى تواند توبه كند اگرچه از حد امكان بيرون نمى‏رود.

خطردوّم اين است كه در صورت تأخير توبه گناه در روحيه انسان تأثير ميكند و روح را مريض و ناخوش ميكند همانطوريكه ذايقه شخص مريض لذّت غذاى لذيذ را نمى تواند بچشد همان طور ذائقه روحى از درك لذائذ معنوى محرومند.

خطر سوّم ممكن است پيش از آنكه موفق به توبه بشود از دنيا با بار گناه برود و دچار عذاب اخروى بشود در صوريتكه مى توانيست آن عذاب را با توبه از خود دور كند.

خطر چهارم اين است كه در اثر اصرار معصيت ممكن است خداى متعال نعمت‌هاى خود را تغير بدهد، چنانچه امیرالمومنین علی(علیه‌السلام) در یکی از ادعیه‌های معروف به کمیل بن زیاد نخعی از یارانش که مردی شجاع، سلحشور، زاهد و از خواصّ اصحاب آن حضرت بود، تعلیم داد ودر فرازهایي از آن، از خـداي متـعال در خواسـت بخشش از گناه مي‌كنـد كه حكايـت از اثرات وضعـي بعـضي از گناهان دارد و می‌فرماید:

اَللّهُمَ اغْفِرلِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُغَيِّرُالنِّعَمَ؛ پروردگارا! بيامرز آن گناهانی را كه نعمت ها را تغيير مي‌دهند؛ از این گفتار نورانی معلوم می‌شود که تغییر نعمت به دست خود انسان است؛ مسلماً مراد از نعمت چیزی است که انسان به واسطه آن در رفاه بسر می برد و از آن بهره مند می‌شود و به وسیله آن خوشی در زندگی و خوشحالی و سعادت حاصل می آید واژه نعمت در مادیات و معنویات مفهومی عام دارد مفهوم عام آن در مادیات همانند؛ سلامتی، جوانی، امنیت، ثروت و زندگی مادی و در معنویات همچون نعمت هدایت و نعمت آزادی بنده از قید اسارت است.

اَللّهُمَ اغْفِرلِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُورِثُ النِّدَمَ؛ اَللّهُمَ اغْفِرلِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُنْزِلُ النِّقَمَ؛ اَللّهُمَ اغْفِرلِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَهْتِكُ الْعِصَمَ…؛ بارها در دعای کمیل این جملات را زمزمه کرده ایم: خدایا بیامرز گناهانی را که پرده های عصمت را می‌درد(و آبروی انسان را می برد) خدایا بیامرز گناهانی را که بدبختی ها را فرو می ریزد. خدایا ببخش گناهانی را که نعمت ها را تغییر می دهد، خدایا ببخش گناهانی را که دعای انسان را (از اجابت) حبس می کند (و باز می دارد) و خدایا ببخش گناهانی را که بلاها را نازل می کند.

بارها و بارها این پرسش هم برای خود ما مطرح بوده و هم مردم و جوانان پرسیده‌اند که خداوند به بندگانش وعده داده که دعاهای شان مستجاب گردد چرا دعاهای مان به اجابت نمی‌رسد؟

در این شکی نیست که خداوند صادق است و وعده دروغین نمی‌دهد، وقتی می‌فرماید: ادعونی استجب لکم؛ قطعا به این وعده خویش عمل می‌کند ولی نکته مهم این است که بخشی از استجابت دعا مربوط به خود ماست ما باید با توبه و با اصلاح گذشته‌ی مان سعی بر جبران مافات کنیم و یقین به این داشته باشیم که خداوند وعده صادق داده و هیچ‌گاه تخلف از وعده حقّه خود نمی‌کند و ناگفته نماند كه خداوند كريم و غفّار است و بناي آمرزش گناهكاران را دارد.

خطر پنجم اين است كه بواسطه ترك توبه راه شيطان بر قلب باز تر ميشود و براى خود منزل و مأوى ميگيرد، آن وقت قلبى كه بايد مأوى و منزل رحمن بشود، منزل و مأوى شيطان ميگردد.

خطر ششم، كه بالا ترين خطر است اين است كه حضرت امام باقر(علیه‌السلام) مى فرمايد: «هيچ بنده مؤمن نيست مگر اينكه در قلب او نكته سياهى خارج مى شود وقتيكه توبه كرد و پشيمان شد اين سياهى برطرف مى شود واگر در گناه خود مبالغه نمود و مداومت كند اين نكته سياهى زياد مي‌شود تا اينكه آن سفيد را مى پوشاند و دراين صورت صاحب همچو قلب بطرف خير ابدا بازگشت نخواهد كرد».

انسان ها مدام در معرض امتحانات الهی قرار دارند، این بنده بودن ماست که باعث موفق بودن ما در این امتحانات خواهد بود و خداوند بارها ما انسان‌ها را مورد آزمایش قرار می‌دهد و مطیع امر خداوند بودن از ویژگی های بنده واقعی است.

مرحوم کربلایی سید ناظر حسین جوادی شخص متعبد، اهل تهجد و نماز شب، در سخت‌ترین شرایط نمازش در اول وقت می‌خواند، تا زمانی‌که توان داشت حتی نشسته تا نیمه‌ی شب لحظه شماری می‌نمود و در دل شب ناله‌ای آرام و استغاثه‌آمیز داشت، وی در آنجام واجبات و مسائل شرعی مقید بود، وجوهات شرعی که از دست رنج خود به‌دست می‌آورد به موقع انجام می‌داد.

مرحوم کربلایی سید ناظر حسین جوادی ۸۴ سال قبل  در خانواده با فضليت و تقوا در منطقه‏اى قُول خويش بهسود متولد شد در این قسمتی از عرایضم، اشاره‌ی مختصر به شخصیت‌های خاندان بزرگ جوادی و از جمله؛ جدبزرگوارش شخصيت معروف و پارساى زمانش حجت‌الاسلام‌والمسلمين مرحوم سيّد حسين مشهور به «سيّد آخوند خاربيد» و پدر گرامى‌أش، چهره آشنا و خدمت گذار مرحوم سيّد ميرزاحسين و برادر گرامی‌أش شخصیت خدوم و درد آشنا حجت‌الاسلام‌والمسلمین مرحوم سید امیرحسین جوادی دارم.

مرحوم ححت‌الاسلام سيد آخوند، جهت تبليغ احكام الهى به دعوت مردم «قُول خويش» عازم آن ديار مى‌گردد و تا آخرين لحظات حيات خود خدمت گذار مكتب حيات بخش امام صادق(عليه‏السلام) بود، تكايا و مساجدى كه را كه تأسيس نمود و تا هنوز پا بر جاست، پس از رحلت وى قبر شريفش زيارتگاه مؤمنين مى‌باشند.

انگلیس بعد از شکست های پی در پی و تلفات و خسارت‌های سنگین در افغانستان می‌خواهد از طریق یک حاکم دست نشانده اهدافش را پیش ببرد و آن کسی نیست جز عبدالرحمان خان واو بعنوان بخش مهمی از پروژه انگلیسی‌ها قرار می گیرد و در زمانی به قدرت می‌رسد که انگلستان شکست های بسیار سنگینی را در عرصه سیاسی و نظامی در افغانستان متحمل شده بود.

به شهادت تاریخ در دوره عبدالرحمان ۶۲ درصد جمعیت مردم هزاره جات قتل عام شدند، جرم این انسان‌ها پیروی از مذهب جعفری بودند و بس، قتل و کشتار روحانیون در هزاره‌جات نه‌تنها به لحاظ سیاسی سنگین تمام شد بلکه به لحاظ فرهنگی نیز گران آمد و تا حد زیادی امکان رشد علمی و مراکز مذهبی و فرهنگی همانند تکایا و مدارس دینی را از بین بردند، پس از سرکوب دوره عبدالرحمانی، مردم هزاره‌جات به لحاظ مذهبی و فرهنگی به‌شدت منزوی شدند و تعداد زیادشان مجبور به تغییر  مذهب شدند، در برخی مناطق بهسودین عده‌ای به مذهب اسماعیله گرویدند؛ در برخی مناطق ولایت میدان وردک از جمله سیاه سنگ و قول‌خویش به عنوان غلات شناخته می‌شوند.  بر اساس گفته‌ی بعضی از اهل اطلاع، اینان به ظواهر شرع و نماز و روزه نیز تقید و التزام ندارند. در برخی منابع نیز ایشان «علی‌اللهی» نامیده شده‌اند. تیمور خانوف از برنس چنین نقل می‌کند: «به شهادت برنس در سال ۳۰ قرن ۱۹ یک نفر از رهبران علی‌اللهی که در ایران و ترکیه پیرو داشت، کوشش کرد در منطقة بهسود تبلیغاتی را به نفع خود راه اندازد، اما آن فعالیت‌ها به یک جنگ واقعی مذهبی مبدل گشته و با نابودی کامل فرقة علی‌اللهی پایان یافت.»(۷)

اما در چنین شرایطی حضور مجدد علمای اثنی‌عشری در مناطق مختلف بهسودین، مخصوصاً اظهار وجود حجت‌الاسلام مرحوم سید آخند خاربید در درون مردم قل‌خویش که با درد و رنج آن مردم به‌خوبی آشنایی داشت باعث احیای هویتی در امور فرهنگی و مذهبی گردید که تاریخ این موضوع را به‌خوبی برای آیندگان بازگو خواهد نمود.

بنا بر پس از سرکوب نمودن مردم توسط عبدالرحمان خان اولین اقدام ویکی از خدمات برجسته‌ی سید آخند، تأسیس تکیه‌خانه در مناطق مختلف و از آن میان در قریه شینه‌ی قل‌خویش بود که بیان احکام و معارف دینی این عالم جلیل‌القدر مصدر خدمات دینی و مذهبی در قل‌خویش بهسود گردید.

پدر بزرگوار مرحوم آقای جوادی سید میرزاحسین که از اعتماد خاص جامعه بر خور دار بود، خدمات اجتماعی و عظمت آن شخصيت نامى بر خاص و عام مردم قل‌خویش معلوم است.

مرحوم سید میرزا حسین، پدر مرحوم جوادی شخصیت علمی و فرهنگی بهسود در دوران نائب سالارسعيد احمد خان شاه نور

كه به طرفداری از شاه امان‌الله خان علیه حبيب‌الله خان كلكاني جنگید و بعدها این جنگ مشهور به جنگ سقوی گردید.

اکثر مکاتبات رسمی و فیصله‌های حاکمیت منطقه‌ی قل‌خویش به قلم مرحوم سید میرزاحسین تحریریافته بود و در زمان حاکمیت نادرخان او مدتی را تحت فشار حکومت قرارداشت، اما ارتباطش با مردم محکم و از فعالیت اجتماعی و خدماتی دینی وفرهنگی  در میان مردم خویش غافل نبود.

برادر این مرحوم حجت‌الاسلام سید امیر حسین جوادی، شخصیت پارسا، خدوم، درد آشنا، خیرخواه، دلسوخته و درد مند و مورد اعتماد علمای بزرگ آن زمان بود، به همین جهت او در زمان حضرت آیت‌الله‌العظمی شهید واعظ، عضويت هيئت امناى حوزه علميه محمديه كابل را عهده دار بود، مرحوم جوادی هر گز از بيت المال استفاده نكرد و در بخش هاى مختلف احساس مسؤليت و تلاش مى نمود، و پاسخ گوى هرگونه مشكلات آن مردم بود و هميشه مسؤليت هاى خود خود را بخوبى به پايان مى‌رسانيد، با آنكه با گدا پرورى بر خورد قاطع داشت و نسبت به افراد مستحق و مستضعف، شخصاً رسيدگى به وضع مستمندان را در رأس كار هاى شان قرار داده بود، كمك رسانى به ايتام، فقرا، و نياز مندان و نیز در عرصه هاى فرهنگى و تبليغى در ماههاى محرم و صفر در حسينه‏اى شينيه‏اى قُول‌خويش كه مؤسس آن حسينيه‌ جدش حجت‌الاسلام مرحوم سید حسین آخند مشغول تبليغ و بيان احكام و امر به معروف و نهى از منكر بود.

مرحوم آقاى جوادى يكى از چهر هاى دُرخشان جهاد در افغانستان بود، و پس از كودتاى كمونيست ها و تجاوز ارتش اتحاد جماهير شوروى سابق در سالهاى ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ در افغانستان از جهاد گران واقعى حمايت مى‌كرد، او نماينده مردم و بازاريان بود كمك‌هاى مالى آنان را براى حمايت از جهاد مقدس و جبهات ارسال مى‌نمود، كه در اين راه بر مشكلات زيادى فايق آمده، جهاد و مبارزه حق را سر مشق و سر لوحه زندگى در امور فردى و اجتماعى خود قرار داده و هر گز رضاى خالق را بر رضاى مخلوق برترى نداد و ايمان پيشواى او بود.

بعضی از بستگان مرحوم از جمله فرزند ارشدش، برادرزادها و تعداد دیگر از بستگانش در مهاجرت و کشورهای نزدیک و دور دست است و این مصیبت بس بزرگ برای مردم ما در چند دهه‌ی گذشته چه مشکلاتی را که ببار نیاوردند.

بیش از چهل سال است که مردم افغانستان در جنگ دست و پا می‌زند و تمام زیرساخت‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی این کشور نابود و مردم از جنگ خسته شده و به دنبال یک زندگی آرام هستند.

امروز صلح در افغانستان یک نیاز فوری و اما مردم افغانستان نمی‌خواهند به گذشته بازگردند و برای هر شهروند افغانستان زیباتر از صلح بدیل واژه‌ای نیست، والاتر از صلح آرمانی نیست، با ارزش تر از صلح هدفی نیست، پس صلح رویا هم نیست بلکه واقعیت عینی و عملی جامعه افغانستان است و باید خود بزرگان و مردم افغانستان بکوشند صلح را بیاورند و منتظر دیگران نباشند؛ زیرا قدرهای خارجی وکشورهای ذی‌نفوذ وهمسایه‌های نا جوان وسیاستمداران داخلی تلاش دارند با سوار شدن بر این موج خواسته‌های خود را بر مردم تحمیل کنند، صلح واقعی در افغانستان زمانی تحقق می‌یابد که کار اداره و رهبری به اهل آن سپرده شود و به انواع تبعیض پایان داده شود و درگفتگوهای بین‌الافغانی نباید اشتباهات گذشته‌ تکرار و تصاحب قدرت رنگ قومی و تقسیم قدرت میان اقوام صورت گیرد، بلکه لیاقت و شایستگی در نظر گرفته شود و آن‌چه را که شخصیت‌های افغانستان با رنج و تلاش فراوان به دست آوردند حقوق شهروندی و لیاقت‌های شخصی در نظر گرفته شود و امید وارم ما روزی شاهد محاکم و دادگاه مستقل و عادلانه‌ی باشیم که عاملان فجایع در این کشور همانند سردمدار کذشته کشور همسایه کسان که بحران مدیریت و مهندسی نمودند مجازات و شاهد اجرای قانون باشیم.

صلح پایدار با همکاری علما امکان پذیراست؛ علمای واقعی و نه عالم نماهای سیاست زده؛ باید شأن جایگاه علمای واقعی در این کشور حفظ و همانند علمای گذشته‌ی کشور که  به عنوان مشعل‌داران و پیشتازان جامعه‌ی اسلامی مصدر خدمات فراوان دینی گردیده‌اند و در چندین تجاوز قوای بیگانه از نفوذ فرهنگ و سیاست دشمن جلوگیری و از ارزش‌های دینی و اسلامی حراست و پاسداری نمودند، پس از به قدرت رسیدن کمونیست‌ها و تجاوز بیگانگان در این کشور نقش علما در رهبری مردم مسلمان افغانستان توسط عناصر قدرت طلب و موج‌سواران سیاسی نه تنها نادیده گرفته شده، بلکه توطئه‌های نیز علیه این قشر خدوم و برای کم‌رنگ نمودن حضور شان در جامعه اقدامات عملی صورت گرفت، عالم همانند سید جمال الدین افغانی که با سفرهای اجباری و تبعیدها و خون دل خوردن‌ها بیداری به امت بخشید و نه مثل برخی علمای که امروز ثنا خوان و به در ارگ حتی با اسکن شدن هم عزت و اقتدار علمای واقعی را پایین می‌آورند.

-عاملان جنایات چهار دهه‌ی گذشته بدانند که در این عالم و یا عالم بقا جزای اعمال شان را خوهد دید که بنام اسلام به دین و ارزش‌های اسلامی ضربه زدند، در کشوری مانند آمریکا از گفت‌وگوی تلفنی ترامپ با رئیس جمهور اوکراین پرده برداشته می‌شود و همین طور پرویز مشرف، رئیس جمهور سابق پاکستان به اعدام محکوم می‌گردد، امید وارم که روزی در افغانستان نیز فاجعه آفرینان در میزمحاکمه کشانده شود که این همه مصائب را بر مردم ما تحمیل نمودند.

پی‌نوشت‌ها:

۱٫ سوره عنکبوت، آیه ۵۷ .

۲٫ سوره بقره، آیه ۲۸ .

۳٫ سوره بقره، آیه ۱۵۶ .

۴٫ سوره انفال، آیه ۲۴ .

۵٫ سوره ملک، آیه ۲ .

۶٫ سوره حجرات، آیه ۱۱ .

۷٫ در منابع متعددی دربارة اسماعیلیان نوشته شده و از جمله به نقل از:

– تیمور خانوف، تاریخ ملی هزاره، ص ۴۳٫

– جان نورمن هالیستر، تشیع در هند، ص ۴۴۱٫

– کتاب مسافرت به بخارا، قسمت ۱ـ۲، چاپ مسکو، ۱۸۹۴م، صص ۲۶۳ـ۲۶۴

گزارش از خبرگزاری فرهنگی، تحلیلی عصر انتظار

نظر دهید !!!

نظر شما برای “مطیع امر خدا بودن ویژگی بندگان واقعی”

دیدگاه ها بسته شده اند.

قالب خبری

قالب رایگان وردپرس