عبرت گرفتن از تاریخ گذشتگان

عبرت گرفتن از تاریخ گذشتگان

به گزارش خبرگزاری فرهنگی، تحلیلی عصرانتظار، صبح جمعه ۱۷ صفر ۱۴۴۱ هجری قمری برابر با ۱۹ میزان ۱۳۹۸ خورشیدی حجت‌الاسلام سید جعفرعادلی حسینی در مراسم پرفیض دعای ندبه‌ی اعضای مجمع فرهنگی بقیةالله(عج) مقیم کابل طی سخنرانی افزود: بهترین عبرت از تاریخ گذشتگان قیام توابین و در عصر حاضر خیانت و معامله گری مدعیان دروغین جهاد با خون علما و شهدای میلیونی کشور است، باید مردم ما مراقب باشند که دوباره آنان با سرنوشت‌شان به نام ارزش‌های دینی معامله نکنند و خیانت مجاهدنماها عبرت بزرگی برای نسل امروز و فردای ما هست.

این هم تفصیل سخنرانی رئیس مجمع فرهنگی بقیة‌الله(عج) در مراسم دعای ندبه‌ی صبح جمعه ۱۹ میزان ۱۳۹۸ خورشیدی:

 ……………………………………………………..

عبرت واژه‌ای است که در قلمرو تربیت کاربرد گسترده ای دارد؛ ادیان الهی و مکاتب تربیتی، پیروان خود را به درس آموزی از سرگذشت پیشینیان و مقایسه موقعیت خود با آنان دعوت می‌کنند و اسلام نیز به طور گسترده مسلمانان را به سیر در آفاق و انفس، توأم با تفکر و اندیشه در سرگذشت دیگران فراخوانده و شکی نیست که این فراخوان به دلیل تأثیر چشمگیری که بر عمل و رفتار انسان دارد و قرآن کریم هفت بار کلمه «عبرت» و اعتبار را به کار برده و اهل بصیرت را بر آن ترغیب نموده است:

لذا قرآن کریم می‌فرماید: فَاعْتَبِروُا یَا اُولِی الاَبْصَارِ(۱) پس عبرت بگیرید ای صاحبان چشم.

و نیز قرآن‌کریم در جای دیگر هدف از بیان داستان‌ها و وقایع تاریخی را عبرت پذیری می داند: لَقَدْ کَان فِی قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِی الالْبَاب(۲) درسرگذشت آنان درس عبرتی برای صاحبان اندیشه بود.

. ظاهراً توابین بر اثر فشار حکومت و یا هر علت دیگر  در قیام کربلا امام حسین(علیه‌السلام) را تنها گذاشتند و حضرت همراه یاران باوفایشان به شهادت رسیدند. از طرفی وجدان افرادی که قیام توابین را به راه انداختند آن‌ها را اذیت می‌کرد که چرا سبط رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) این‌گونه تشنه‌لب جان سپردند

یکی از عبرت‌های تاریخ، قیام توابین هست که بنای توبه را گذاشتند و تقریباً ۴ هزار نفر از آن‌ها جمع شدند و کنار حرم حضرت اباعبدالله(علیه‌السلام) یک شب ماندند، بسیار گریستند و شعارشان این بود: «یاربِّ! قَد خَذَلْنا اِبْنَ بِنْتِ نَبِيِّنا فَاغْفِرْ لَنا ما مَضى مِنّا، وَ تُبْ عَلَيْنا فَارْحَمْ حُسَيْناً»؛ خدایا ما در حق امام حسین(علیه‌السلام) خذلان کردیم ما را برای این گناهی که انجام دادیم، ببخش».

اگر ۵۰۰ یا ۱۰۰۰ نفر از نیروهای توابین همانند ۷۲ تن از یاران باوفای سیدالشهدا‌(علیه‌السلام) که جانانه در برابر یزید ایستادند، کنار آن‌ها حضور می‌یافتند شاید معادله تغییر می‌یافت و سرنوشت توابین طور دیگری رقم می‌خورد، وقتی رهبری جامعه‌ای آن‌روز به خطر افتاد، دشمن جری شد، در این زمان توبه به چه دردی می‌خورد و چه فایده‌ای خواهد داشت؟!

علت شکل‌گیری قیام توابین چه بود؟(۳)

در خصوص قیام توابین که سال ۶۵ هجری قمری، چهار سال بعد از شهادت حضرت اباعبدالله (علیه‌السلام) رخ داد و این قیام به رهبری سلیمان‌بن صُرَد خُزاعی، مسیب بن نجبه، عبدالله بن سعد ازدی بود اما سلیمان‌بن صرد که از صحابی حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بود بیشترین نقش را در قیام توابین ایفا کرد.

بر اساس برخی از نصوص تاریخی، سلیمان جزو کسانی بود که از امام حسین(علیه‌السلام) دعوت کرد و قول همکاری و دفاع از حریم ولایت و امامت را داد. به دیگر معنا او تعهد داده بود که امام را یاری کند اما ناتوان شد، فشارها بر روی وی زیاد بود؛ هر چه بود عذر او پذیرفته نیست. البته بعضی از افراد نیز مدعی هستند که سلیمان در زندان بود. بنابر این هر چه که هست این لکه ننگی بر پرونده، پیشانی و زندگی وی ثبت شد که سلیمان بن صرد، امام حسین(علیه‌السلام) را یاری نکرد. از این رو بسیار برای آن‌ها گران تمام شد.

در حالی که سلیمان‌بن صرد فردی خوش‌سابقه بود انتظار می‌رفت زمانی که امام را دعوت کرد تا پای جان بایستد همانند «هانی‌ بن عروه»، هانی که مسلم را به کوفه دعوت نکرد و نامه‌ای نیز برای سید‌الشهدا(علیه‌السلام) ننوشت اما تا آخرین لحظه جانش ایستاد و یا همانند حربن‌یزید ریاحی که فردی انقلابی نبود اما احترام امام حسین (علیه‌السلام) را نگاه داشت و زمانی که احساس کرد اوضاع به موقعیت خطرناکی رسیده است تصمیم جدی خود را گرفت و تا پای جان در کنار امام حسین(علیه‌السلام) ایستاد.

با وجود اینکه بنده اقدام توابین که پشت کردن به امام حسین(علیه‌السلام) و واقعه کربلا بود از دلم بیرون نمی‌رود اما اگر کسانی که آبروی جهاد را خدشه‌دار کردند بیایند همانند سلیمان بن صرد، که فردی خوش‌سابقه بود اما یک کار اشتباهی کرد و فوراً‌ به اشتباه خود پی برد و به مسیر حق بازگشت و تا پای جان ایستاد و شهید شد، آن‌ها هم از مسیری که رفتند، بازگردند از آن‌ها می‌پذیریم.

آیا می‌توان قیام توابین را با جامعه امروز تطبیق داد؟

اگر تعبیر بنده درست باشد، توابین یکی از پیامدهای قیام حسینی است. همانطور که می‌دانید بعد از واقعه عاشورا، واقعه حرّه پیش آمد که در آن حدود ۱۰ هزار نفر کشته شدند و نوامیس زیادی بر باد رفت و وقتی امروز اقدامات داعش را می‌بینیم همان واقعه حرّه را برای ما تداعی می‌کند. بعد از واقعه حرّه،  قیام توابین پیش آمد. سپس ماجرای مکه و بعد از آن قیام مختار به وقوع پیوست.

عبرتی که در حال حاضر می‌توان از قیام توابین گرفت، چیست؟

تاریخ عبرت‌های زیادی در خود دارد، امام علی(علیه‌السلام) می‌فرماید: پند بگیرید قبل از‌ آنکه شما برای دیگران عبرت شوید، از این جمله امام علی(علیه‌السلام) به خوبی روشن می‌شود که در عصر حاضر یکی از عبرت‌های تاریخ برای نسل امروز و فردای ما جهاد ملت مسلمان افغانستان هست و جهاد اسلامی ما به رایگان به دست‌مان نیامده، ما در آن زمان در صحنه حضور داشتیم و ناظر بودیم چه جوان‌هایی پرپر شدند، چه شخصیت‌هایی وارد صحنه شده و به شهادت رسیدند و در نتیجه پیروزی جهاد را  رقم بزنند، اما کسانی نیز به جهاد خیانت نمودند و امروز با کسانی وارد معامله شدند که دست شان به خون صدها عالم و مومنینی آغوشته هستند که تا دیروز این‌ها برای کوبیدن آن‌ها گلو پاره می‌کردند و اما امروز بخاطر منافع شخصی‌شان خون شهدا و زحمات جهادمردان واقعی را به فراموشی سپرده و بلکه در دام دشمنان جهاد افتاده و هم دست با دشمنان دیروز جهاد توطئه پشت توطئه در صدد بدنام نمودن جهاد و ارزش‌های دینی هستند.

افغانستان به عنوان کشور اسلامی، استقلال و آزادی که مردم ما به دست آوردند و تیکه داران جهاد قدرش را نشناختند به برکت خون علمای شهید و مجاهدین نعمتی برای ملت مسلمان افغانستان میسر شد و این نعمت آسان به دست نیامد، با خون دل‌خوردن بزرگان و خون شهدا نصیبت ما گردید و در اثر خیانت برخی مدعیان جهاد به بیراهه کشانیده شد و هرچند آن‌عده کسانی بودند که به نام جهاد دست به آدم‌کشی زدند و در برابر خون شهدا، خانواده جهاد و شهدا غفلت و بی توجهی نمودند و نباید در اثر منافع و سلیقه‌های شخصی در انتخابات خلاف عقیده و ارزش‌های دینی خدشه‌ای به جهاد  وارد می شد و انتظار می‌رود که مردم ما هوشیار باشند و مدعیان جهاد و ارزش‌های اسلامی نه بگویند، مخصوصاً نسل جوان آگاه باشند و فریب تظاهرمجاهد نماها را نخورند و یکی از عبرت‌های تاریخ بی‌توجهی مدعیان دین و جهاد به حق‌الناس است، ماجراى شب عاشورا به عنوان یک عبرت از نظر دور نداشته باشند، امام حسین(علیه‌السلام) در شب عاشورا به اصحابش فرمود: هر کس از شما حق الناسی به گردن دارد برود و آن حق را ادا کند که خداوند جهاد و شهادتش را نمی پذیرد و آن حضرت به ما آموخت که حتی شهید شدن درراه خدا در کربلا بالاتر از رعایت حق‌الناس نیست، این بزرگترین عبرت تاریخ مدعیان دین داری است.

کسانی که بر اثر ندانم کاری یا هوی و هوس دست به چنین کارهایی زدند، بیایند همان کاری که توابین انجام دادند را انجام دهند و مردانه اعتراف کنند که به فلان عالم و یا دانشمند من نسبت زنا و یا العیاذ باالله کارهای خلاف دادم، نه اینکه در شورای علمای شیعه رگ‌های گردنش را برجسته کند و بگوید وای که بعضی‌ها بعد از مرحوم آیت‌الله محسنی می‌خواهند سربلند کند و همان آیت‌الله محسنی مگر گفت در فلان جلسه نرو که حضورت باعث نفاق شیعه و سنی هست.

اکنون که بیش از ۱۴۰۰ سال از حادثه توابین می‌گذرد بنده به عنوان یک طلبه کوچک و یکی از دوستداران اباعبدالله(علیه‌السلام) زبانم نمی‌چرخد که از توابین به عنوان شهید نام ببرم و هر چند که توبه کردند و کشته هم شدند اما کار‌ آن‌ها به هیچ وجه قابل توجیه نیست و همین طور زبانم یاری نمی‌کند که القاب صدر جهاد را برای مدعیان جهاد به زبان بیاورم.

بنابراین مدعیان جهاد مراقب باشند و در پایان عمر فرصت را از دست ندهند و همانند سلیمان خزاعی توبه کنند و خودخواهی‌هایش پایان دهد و به اشتباهات شان اعتراف نمایند، آبروی جهاد و ارزش‌های دینی را بیش از این خدشه دار ننمایند که مبادا عبرت ننگین در تاریخ برای دیگران شوند.

پی‌نوشت‌ها:

۱٫ سوره حشر، آیه ۲٫

۲٫ سوره یوسف، آیه ۱۱۱٫

۳٫ ۸ ربیع‌الثانی ۶۵ هجری قمری مصادف است با سالروز قیام توابین که به خونخواهی از امام حسین(علیه‌السلام) شکل گرفت.

نظر دهید !!!

نظر شما برای “عبرت گرفتن از تاریخ گذشتگان”

دیدگاه ها بسته شده اند.

قالب خبری

قالب رایگان وردپرس